#100Verhalen: Ria Grift – zorgvrijwilliger in het Willem Holtrop Hospice

Ruim 13 jaar geleden ging Ria op bezoek bij iemand uit haar kerk die opgenomen was in het hospice. Ze was zelf nooit op het idee gekomen om vrijwilligerswerk in een hospice te doen, maar toen ze eenmaal over de drempel was, werd ze geraakt door de rustige en prettige sfeer die er heerste. En dat was het moment dat ze voelde dat het bij haar paste. Lees hier het bijzondere verhaal van Ria.

 

Liefde, geluk en aandacht voor elkaar.

Het leven kan zomaar voorbij zijn. En niets is vanzelfsprekend. Zomaar wat lessen die je snel leert in het hospice. “Liefde, geluk en aandacht voor elkaar. Dat is wat echt telt in het leven”, vertelt Ria, 67 jaar en zorgvrijwilliger in het Willem Holtrop Hospice in Ermelo.

 

In haar werkzame leven was ze juf. Iets heel anders, maar voor het werken als vrijwilliger in een hospice is je achtergrond niet zo belangrijk. “Je krijgt allerlei trainingen aangeboden waardoor je goed toegerust wordt om je werk als zorgvrijwilliger te doen. En je werkt nooit alleen, maar altijd samen met een verpleegkundige die de eindverantwoordelijkheid heeft. Ik assisteer de verpleegkundige bij de zorg. Dat kan hulp aan bed zijn, maar ook het maken van een praatje, samen televisie kijken of een spelletje doen”.

 

Vrijwilligerswerk in het hospice

“Soms is het werk zwaar, maar gelukkig niet altijd”, aldus Ria. Het werk is vooral bijzonder en meestal is het gezellig in huis. En de sfeer in het hospice is niet zwaar. Het mooie aan dit vrijwilligerswerk is dat ze haar vaardigheden echt kan benutten voor mensen in een kwetsbare situatie vindt Ria. Het komt erop aan vertrouwen te krijgen en met aandacht met iemand om te gaan. Ook communicatie is belangrijk en dat je een beetje mee kunt bewegen met iemand. Door goed te luisteren kun je veel betekenen voor mensen.

 

Goed luisteren is één van de belangrijkste dingen in een hospice, maar gelijk ook één van de moeilijkste. “Het gaat niet om jouw verhaal, maar om het verhaal van de ander. Daarbij is geduld ook een belangrijke eigenschap, dat heb ik echt moeten leren” lacht Ria. “En natuurlijk inlevingsvermogen, je willen verplaatsen in de ander. Daardoor kun je er echt voor iemand zijn”.

 

Je bent niet alleen

Dat je als zorgvrijwilliger mensen verzorgt in hun laatste levensfase, laat je soms achter met een gevoel van machteloosheid. “Je kunt de situatie niet veranderen, maar vaak wel iets lichter maken, zegt Ria. Onze gasten genieten van de kleine dingen van het leven. Die ervaar je daardoor zelf ook meer. Een eekhoorn die op een terrastafel komt of een wild zwijn met jonkies, in het bos achter het hospice. Of zomaar iets gezelligs samendoen, van de lente genieten of alleen maar bij iemand zitten. Iemands hand vast houden en hem of haar laten weten; je bent niet alleen!” Een klein gebaar, maar van grote betekenis.

 

Wil je ook van betekenis zijn voor een ander zoals Ria? Neem dan contact op met het Steunpunt Vrijwilligerswerk Ermelo, 0341-551678 of steunpuntvrijwilligerswerk@welzijnermelo.nl of kijk voor meer en andere vrijwilligersvacatures op https://www.welzijnermelo.nl/diensten/vacaturebank/